யோசியாவின் மரணத்திற்குப் பின் யூதாவின் வீழ்ச்சி வேகமெடுத்தது. அரியணையும் ஆலயமும் இருந்தன; ஆனால் தேசத்தின் உள்ளார்ந்த வலிமை குலைந்திருந்தது. ராஜாக்கள் விரைவாக மாறினர். வெளிநாட்டு ஆட்சிகள் தலையிட்டன. கப்பமும் கட்டுப்பாடும் அதிகரித்தன. நீண்ட காலமாக உள்ளே வளர்ந்த ஆவிக்குரிய சிதைவு இப்போது வெளியில் தெரிந்தது.
வெளிப்புற ஒழுங்கு எப்போதும் உள்ளார்ந்த ஆரோக்கியத்தின் அடையாளமல்ல. குடும்பம் நன்றாகத் தோன்றலாம். சபை இயங்கலாம். வேலை, வருமானம், புகழ் தொடரலாம். ஆனால் உண்மை, நீதி, தேவபயம் மெதுவாக விலகினால், அந்த நிலைத்தன்மை நீடிக்காது. யோசியா சீர்திருத்தம் செய்தான்; ஆனால் அவன் விசுவாசம் முழு தேசத்தின் இதய மாற்றமாக மாறவில்லை. ஆகவே வெளியில் என்ன நன்றாக இயங்குகிறது என்பதைக் காண்பதோடு நின்றுவிடாதே. அதன் அடித்தளம் என்ன என்பதையும் சோதித்துப் பார். கண்களுக்கு தெரியாத வேர் எப்படியிருக்கிறதோ, நாளைய வாழ்க்கையும் அப்படியே இருக்கும்.