எரேமியா ஆலய வாசலில் நின்று சொன்ன செய்தி கடுமையானது. மக்கள் ஆலயத்துக்கு வந்தார்கள்; ஆனால் தேவனுக்குப் பிடித்த வாழ்க்கையை வாழ விரும்பவில்லை. தேவனுடைய சந்நிதியின் அடையாளமாக இருந்த ஆலயத்தை, தங்களை நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து காப்பாற்றும் பாதுகாப்பாக நினைத்தார்கள்.
ஆராதனை, ஜெபம், காணிக்கை, வேத வாசிப்பு — எல்லாம் நல்லதும் அவசியமானதும். ஆனால் அவை அநீதி, பொய், சுரண்டல், இரட்டை வாழ்க்கை ஆகியவற்றை மறைக்கும் போர்வையாக இருக்க முடியாது. தேவன் நாம் ஆலயத்தில் என்ன பாடுகிறோம் என்பதையே மட்டும் பார்க்கவில்லை; ஆலயத்துக்கு வெளியே மனிதர்களை எப்படி நடத்துகிறோம் என்பதையும் பார்க்கிறார். எரேமியாவின் செய்தி ஆராதனையை நிராகரிக்கவில்லை; அதை உண்மையாக்கியது. தேவனை உண்மையாக நேசிக்கும் வாழ்க்கை, நாம் மற்றவர்களை எப்படி நடத்துகிறோம் என்பதிலும் தெரிய வேண்டும். ஞாயிற்றுக்கிழமை நம்புகிற சத்தியம், திங்கள்கிழமை நடத்தையில் தெரிய வேண்டும்.